Pierwsza monografia Ludmiły Popiel i Jerzego Fedorowicza z przeglądem ich prac.
"W filmie dokumentującym II Plener Koszaliński. Międzynarodowe Spotkanie Artystów i Naukowców w Osiekach (1964) widać nadmorski ośrodek wczasowy, domki letniskowe, liczne sztalugi, pracujących przy nich artystów i odwiedzające ich wycieczki młodzieży. [...] Na kilku ujęciach widać Stanisława Fijałkowskiego. Jest też Edward Krasiński "montujący" Dzidę. Można też dostrzec, stojących nieco na uboczu, sprawców tego wszystkiego: Ludmiłę Popiel i Jerzego Fedorowicza. Ona, drobna, ubrana w biały laboratoryjny fartuch, uczesana w charakterystycznego "boba" - maluje obraz. On - żegna odjeżdżających artystów.
Byli parą, w życiu i sztuce. Wspólnie stworzyli sukces osieckich plenerów - uznawanych za jedno z najistotniejszych wydarzeń dla powojennej awangardy w Polsce" - Marika Kuźmicz
Opis pochodzi z pierwszego rozdziału książki.