Poemat Sigbjørna Skådena, choć brzmi archaicznie, jest na wskroś współczesny. Wraz z prozaicznymi, niekiedy banalnymi przypisami, tworzy wielopoziomową sylwiczną opowieść o upadku i (nie)możliwości ekspiacji – komentuje Tadeusz Dąbrowski.
Cykl „Notatki z samego serca ziem Saamów leśnego pogranicza” traktują o sztuce improwizacji – materialnej i niematerialnej – są podszytym humorem i autoironią spojrzeniem na saamską społeczność, gdzie niezwykle ceni się umiejętność radzenia sobie w ramach tego, co się już posiada – dodaje Maria Sibińska.