W drugiej połowie XVII wieku na Ziemi Łowickiej splatają się losy Doroty i Andrzeja, wchodzących w dorosłość pod presją surowej hierarchii. Uczucie staje się tu dobrem rzadkim, a niesprawiedliwość zostawia ślad nie tylko w ich życiu, lecz także w historii dwóch rodów.
To początek sagi, w której rany oraz milczenie przechodzą z pokolenia na pokolenie. Rodziny próbują ocalić to, co najprostsze i najprawdziwsze, choć ból na długo wyznacza ich los.
W centrum pozostają kobiety trwające mimo cierpienia i szukające w sobie odwagi, rodzącej się z trudnych doświadczeń. Barwne krajobrazy Ziemi Łowickiej tworzą tło dla historii o przetrwaniu, zakorzenieniu i nadziei na wolność serca.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
