Nick, młody ilustrator, nie może pozbyć się wrażenia, że istnieje jakaś ukryta sfera interakcji międzyludzkich poza jego zasięgiem. Odwiedza identyczne, snobistyczne, głupkowate kawiarnie, zbyt głośno słucha starych albumów Joni Mitchell oraz filmów pornograficznych. Ale dopiero nauka mówienia prosto z serca, pozwala mu znajdować autentyczne ludzkie relacje dzięki, który wpuszcza i zostaje wpuszczony do prawdziwego świata spotkanych ludzi.
Podróż Nicka ma miejsce w tym samym czasie, co początki związku z Wren, ironiczną, pełną temperamentu onkolożką z pobliskiego szpitala, której praca i życie boleśnie splatają się z życiem Nicka.
"Tu" zilustrowane zostało zarówno w kolorze, jak i w czerni i bieli, charakterystycznym, jednym w swoim rodzaju stylu McPhaila . Ten styl świetnie odzwierciedla charakterystyczne dla niego poczucie humoru i współczucie, tworząc częściowo autobiograficzną opowieść, która jest równocześnie bawi i rozdziera serce – niepokojąco pasując do naszych czasów - masowej alienacji.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
