Liceum im. Stefana Żeromskiego – gdyby jeszcze istniało jako samodzielny byt – we wrześniu 2026 roku obchodziłoby swój jubileusz siedemdziesięciolecia istnienia.
W mojej – jakże subiektywnej – ocenie warto więc dokonać w formie publikacji zwartej nie tyle podsumowania swoich wspomnień związanych z naszym „Ogólniakiem”, co raczej wywołać takie wspomnienia u tych, którzy nadal ze swoją szkołą chcą czuć się sentymentem związani.
A może warto kogoś innego (być może w pierwszej chwili niezainteresowanego lub niezainteresowaną) zainspirować wręcz do sentymentalnego powrotu do lat szkolnych. By owi „inni” także przypomnieli sobie dawnych swoich (zazwyczaj wspaniałych!) profesorów, kolegów „z ławy szkolnej” oraz zabawne, innym razem śmiertelnie poważne historyjki ze swojej młodości.
I to wszystko po to, by uświadomić sobie jak wiele w życiu dokonali lub by po prostu dostrzegli swoje życie z pewnej, być może dopiero teraz właściwej perspektywy.
Powyższy opis pochodzi z okładki książki.
